لسان الملك سپهر
1867
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
در ذكر زوجات مطهرات رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله خديجه بنت خويلد نخستين زوجه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خديجه بنت خويلد بن اسد بن عبد العزّى بن قصىّ بن كلاب است ، پدران او در قصىّ با پيغمبر پيوسته شود و كنيت او امّ هند است و او نخست به نكاح عتيق بن عايذ المخزومى درآمد و فرزندى آورد كه جاريه نام داشت و از پس او به نكاح ابو هالة بن منذر [ بن زرارة ] الاسدى درآمد و نام ابو هاله ، مالك بود ؛ و گروهى زراره ، و برخى زمر و جماعتى هند دانستهاند . بالجمله از ابو هاله نيز دو فرزند آورد ، يكى : داد ، آن ديگر : هند نام داشت و ايشان را تربيت همىفرمود ، گاهى هند به مفاخرت همىگفت : أنا أكرم أب و أمّ و أخ و أخت أبى رسول اللّه ، و أمّى خديجة ، و أخى القاسم و أختى فاطمة . و ما قصهء خديجه را ، و نسب او را و تزويج او را با رسول خداى - در جلد دويم از كتاب اول ناسخ التواريخ - بشرح رقم كرديم و از تكرار و اطناب دست بازداشتيم . در صحيح بخارى و صحيح مسلم مسطور است : أتى جبرئيل النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله فقال : يا رسول اللّه هذه خديجة قد أتت و معها اناء فيه ادام ، أو طعام ، أو شراب فاذا هى أتتك فاقرء عليها السّلام من ربّها و منّى و بشّرها ببيت فى الجنّة من قصب لا صحب فيها و لا نصب . يعنى : جبرئيل بر پيغمبر درآمد و گفت : اين خديجه است كه مىآيد و ظرفى پرطعام مىآورد او را از پروردگار او و از من سلام برسان و بشارت ده به خانهاى در بهشت كه از يك دانه لؤلؤ مجوّف است و در آن خانه خصومتى و رنجى نيست ، چون رسول اللّه اين سلام برسانيد خديجه گفت : انّ اللّه هو السّلام و منه